پاراچنار؛ جنگ فرقه‌ای یا حمله استکبار

 یاداداشت: وحدت اسلامي يكي از شعارهاي اصلي انقلاب اسلامي بوده و استراتژي اين نظام اسلامي و شیعیان جهان تعیین گردید و از آن زمان به بعد در شبه قاره به ویژه پاکستان هم این موضوع از سوی شیعیان پیگیری شد و هنگامی‌که استکبار احساس کرد که این حرکت منافعش را تهدید می‌کند؛ ایجاد موانع را آغاز نمود و گروه‌های تروریستی یکی پس از دیگری تاسیس شدند.

اولین بار گروهی به نام «سواد اعظم اهل سنت» در کراچی و گروهی از یزیدیان محلی در شهرک «صده» واقع در 35 کیلومتری جنوب شرق پاراچنار شیعیان را – به دنبال جشن پیروزی رزمندگان اسلام در خرمشهر و تیراندازی هوایی شیعیان به مدت چند ساعت که دولت را نگران و یزیدیان را خشمگین کرد - هدف قرار دادند که در این حملات شیعیان منطقه «لالو کیت» در کراچی و صده در منطقه عمومی «کرم ایجنسی» اخراج شدند و از آن به بعد شیعه کشی در پاکستان به امور روزمره این کشور تبدیل شد و تاکنون هزاران نفر از شیعیان در این کشور به شهادت رسیده اند اما شیعیان از داعیه وحدت دست نکشیده اند و از گلوی بریده خویش نیز اذان وحدت سر میدهند اما از سوی دیگر گروه‌های ترورریستی هم در تلاش خود جهت ایجاد جنگ فرقه‌ای در کشور موفقیتی به دست نیاورده اند و شاید برای خوانندگان محترم عجیب باشد که هرگاه که شیعیان در پاکستان مورد حمله قرار می‌گیرند بسیاری از سنی‌ها این حملات را محکوم می‌کنند و همچنین اگر سنی‌ها با حادثه‌ای روبرو شوند شیعیان به وظایف انسانی خود در قبال آنان عمل می‌کنند. البته این امر نباید مانع این واقعیت شود که  جامعه اهل سنت بستر پرورش تروریست‌ها است و سنی‌ها هرگز ثابت نکرده اند که از این گروه‌ها بیزارند و هرگز در راستای پایان دادن به شیعه کشی اقدام مناسبی انجام نداده اند. با این‌حال هنوز نمی‌توان گفت که تلاش یک‌جانبه شیعیان برای ایجاد وحدت موفقیت آمیز بوده است که دلائل گوناگونی برای این موضوع وجود دارد و توضیح آن از حیطه موضوع ما بیرون است اگرچه این تلاش‌ها تا این حد موفقیت آمیز بوده که در پاکستان بعد از 27 سال فعالیت گروه‌های تروریستی، شیعیان و سنی‌ها در بسیاری از مناطق باهم وصلت می‌کنند، در غم و شادی یک دیگر شریک می‌شوند، مشکلات یک دیگر را حل می‌کنند و از همه مهمتر این که آن‌ها با هم زندگی می‌کنند...